آغاز دوباره بچگیا

بچگیا دات بلاگفا رو که خیلی دوست داشتم ول کردم و اومدم اینجا ، دوست داشتم توی جایی بنویسم که راحت باشم و نگرانی ای از این نباشه که مدیر محترمش ؟! بی دلیل وبلاگ ها رو ببنده ! چون چیزایی مینوشتن که بابِ میلشون نبود !!

بک آپ کامل از اون وبلاگ دارم و زمانی که ورد پرس اجازه ی درون ریزی از بلاگفا رو بده ، منتقلشون میکنم به اینجا … بیست و ششم مرداد تولدِ وبلاگِ بچگیا بود … هوم ! حتی تولدِ اینم نتونستم درست تبریک بگم و باهاش باشم !

در هر صورت ، از این به بعد اینجا مینویسم ! ملتی که توی اون وبلاگ لینک بودن ، اینجا هم لینک شدن ، لطفا لینکِ من رو تغییر بدید و آدرس همین وبلاگ رو بذارید !

امروز داشتم یکی از آهنگ های قدیمی یاس رو گوش میدادم ( که این فرد هم صداش خوبه و هم بسیار جیگر میخونه ! ) یه تیکه از اون آهنگ رو مینویسم

این دنیای بی رحم مثل ِ دشنه زاره
آدم باید پشتِ سرش دو تا چشم بذاره
همونا که بخاطرت حتی رگم میزنن
ببین آخرش چطوری بهت رکب میزنن
ببین چطور زیر آبتو در هر حال میزنن
اسم کمک میاد وسط یهو تبخال میزنن
خب
حالا پشتت به کیا قرصه ؟
رفیق ؟ بابا اونو خدا بیامرزه
این همه دوییدی تو ولی هدف دوره
این همه عشق داری ولی طرف کوره
میگی آدم واسه چی وقتو تلف کنه ؟
وقتی که وجوده تو پره تنفره
ولی اینجوری نمیشه نفس کشید
وقتشه که دیگه من و تو عوض بشیم
یعنی ما میخوایم تو همین ویرانی بمونیم ؟
چطور میتونیم خودمونو ایرانی بدونیم ؟

توجه : به فردی با هیکلی در ابعاد گوریل ، دماغی در ابعاد بادمجانِ بم ، با دست های قطع شده ، تو ام با ناتوانی ، جسمی ، ذهنی و روحی ، نشسته روی چرخ ِ معلولین ، با چشم های چپ شده و پوستِ ترجیحا یکدست سیاه رنگ جهتِ دوستی که حسادتِ دوستانِ عزیز تر از جان را در پی نداشته باشد نیازمندیم !

بچگیای قدیمی